Intrekking van een verblijfsvergunning: gronden en rechtsmiddelen

Een verblijfsvergunning kan door de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) worden ingetrokken. De gronden daarvoor staan in de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). Er is een verschil tussen een reguliere vergunning voor bepaalde tijd en een vergunning voor onbepaalde tijd. Voor asielvergunningen gelden aparte regels. Hieronder staat een overzicht.

Gronden bij een reguliere vergunning voor bepaalde tijd

Een reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd kan worden ingetrokken op de gronden van artikel 18, eerste lid, Vw 2000 (behalve onderdeel b), zo bepaalt artikel 19 Vw 2000. Het gaat om de volgende situaties:

de houder heeft zijn hoofdverblijf buiten Nederland gevestigd;
de vreemdeling heeft onjuiste gegevens verstrekt of gegevens achtergehouden, terwijl die gegevens tot afwijzing van de oorspronkelijke aanvraag zouden hebben geleid;
de vreemdeling of de persoon bij wie hij verblijft, beschikt niet meer zelfstandig en duurzaam over voldoende middelen van bestaan;
de vreemdeling vormt een gevaar voor de openbare orde of nationale veiligheid;
er wordt niet voldaan aan de beperking waaronder de vergunning is verleend, of aan een voorschrift dat aan de vergunning is verbonden;
de vreemdeling verricht arbeid zonder dat aan de Wet arbeid vreemdelingen is voldaan;
er is geen verklaring van een referent overgelegd waar dat nodig is;
de vreemdeling heeft niet voldaan aan de inburgeringsplicht uit de Wet inburgering 2021.

Het woord "kan" betekent dat intrekking geen automatisme is: de IND neemt een besluit in het individuele geval.

Gronden bij een vergunning voor onbepaalde tijd

Voor een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd zijn de gronden beperkter. Volgens artikel 22 Vw 2000 kan deze worden ingetrokken als:

de houder zijn hoofdverblijf buiten Nederland heeft gevestigd;
de vreemdeling onjuiste gegevens heeft verstrekt of gegevens heeft achtergehouden die tot afwijzing zouden hebben geleid;
de houder onherroepelijk is veroordeeld voor een misdrijf waarop een gevangenisstraf van drie jaar of meer staat, of de maatregel tbs (artikel 37a Wetboek van Strafrecht) is opgelegd;
de vreemdeling een gevaar vormt voor de nationale veiligheid.

Verlenging kan ook worden geweigerd

Dezelfde gronden uit artikel 18 Vw 2000 kunnen ook leiden tot afwijzing van een aanvraag om verlenging. Daarbij komt de grond dat de vreemdeling niet beschikt over een geldig document voor grensoverschrijding (paspoort).

Bezwaar en beroep

Tegen een intrekkingsbesluit staat bezwaar open bij de IND. In vreemdelingenzaken is de termijn voor bezwaar en beroep vier weken (artikel 69, eerste lid, Vw 2000), in plaats van de algemene zes weken uit de Algemene wet bestuursrecht.
Volgens de IND staat in het besluit tot welke datum bezwaar kan worden gemaakt. Bezwaar kan per post of via de beveiligde e-mailservice van de IND.
Verklaart de IND het bezwaar ongegrond, dan staat beroep bij de rechtbank open.
Mag de betrokkene volgens het besluit de uitkomst niet in Nederland afwachten, dan kan volgens de IND een voorlopige voorziening bij de rechtbank worden gevraagd.

Asielvergunningen

Voor de intrekking van een asielvergunning gelden eigen gronden en kortere termijnen. Bij intrekking van een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 32 Vw 2000 is de beroepstermijn twee weken (artikel 69, tweede lid, onder b, Vw 2000).

Nederlanderschap

Intrekking van het Nederlanderschap is een andere procedure dan intrekking van een verblijfsvergunning, met een eigen wettelijke regeling. Dit artikel gaat daar niet op in.

Voor vragen over uw eigen situatie kunt u via jouwrechtzoeker.nl een gecontroleerde professional vinden.