Gaat een product dat een consument bij een bedrijf heeft gekocht te snel kapot? Dan gelden er wettelijke regels. Daarnaast geven verkopers en fabrikanten soms een eigen garantie. Dit artikel legt het verschil uit.
Wettelijke garantie
Volgens de wet heeft een koper recht op een product dat beantwoordt aan de overeenkomst. Dat betekent onder meer dat het product geschikt is voor normaal gebruik en de eigenschappen heeft die de koper mocht verwachten (artikel 7:18 Burgerlijk Wetboek). Is dat niet zo, dan heet dat non-conformiteit. De Autoriteit Consument & Markt (ACM) noemt dit recht 'wettelijke garantie'.
Een product voldoet bijvoorbeeld niet als:
- het niet compleet of beschadigd is, terwijl dat niet vooraf is gemeld;
- het niet kan wat de verkoper heeft gezegd of wat normaal is;
- het korter meegaat dan de koper mocht verwachten;
- een slim apparaat geen updates krijgt terwijl dat wel verwacht mocht worden.
Hoe lang geldt de wettelijke garantie?
In Nederland heeft de wettelijke garantie geen vaste termijn. Het gaat om de vraag hoe lang de koper mocht verwachten dat het product meegaat. Dat hangt af van onder meer de prijs, het soort product, of het nieuw of tweedehands is en wat de fabrikant of verkoper heeft beloofd. Volgens de ACM is dat bij dure apparaten vaak langer dan 2 jaar. Bij heel goedkope of eenvoudige producten kan het korter zijn.
Garantie van verkoper of fabrikant
Een verkoper of fabrikant kan daarnaast een eigen garantie geven of verkopen. De voorwaarden en de duur daarvan bepaalt de verkoper of fabrikant zelf. Deze garantie komt bovenop de wettelijke garantie. Biedt de garantie van de verkoper of fabrikant minder dan de wet? Dan geldt de wettelijke garantie. De wettelijke garantie mag ook niet worden ingekort.
Wie is verantwoordelijk?
Voor de wettelijke garantie is de verkoper verantwoordelijk, niet de fabrikant. De verkoper kan zelf de fabrikant inschakelen. Bij een aankoop via een platform moet duidelijk zijn wie de verkoper is: het platform zelf of een andere verkoper. Een fabrieksgarantie loopt volgens de voorwaarden van de fabrikant.
Wie moet wat bewijzen?
- Gaat het product binnen 1 jaar na aflevering kapot? Dan gaat de wet ervan uit dat het product bij aflevering al niet goed was. Is de verkoper het daar niet mee eens, dan ligt de bewijslast bij de verkoper (artikel 7:18 lid 2 Burgerlijk Wetboek).
- Na dat eerste jaar ligt de bewijslast bij de koper. Die maakt dan aannemelijk dat het product niet goed is en normaal is gebruikt.
Bij een product met digitale onderdelen houdt de verkoper de bewijslast zolang de digitale inhoud of dienst geleverd zou worden.
Termijnen voor melden en verjaring
- De koper meldt een gebrek binnen bekwame tijd na ontdekking. Bij een consumentenkoop is een melding binnen 2 maanden na ontdekking op tijd (artikel 7:23 lid 1 Burgerlijk Wetboek).
- Een vordering verjaart 2 jaar na die melding (artikel 7:23 lid 2 Burgerlijk Wetboek).
Reparatie, vervanging of geld terug
Bij non-conformiteit lost de verkoper het probleem kosteloos op door reparatie of vervanging, binnen een redelijke termijn. Geld terug (ontbinding van de koop) is onder meer mogelijk als:
- reparatie of vervanging niet mogelijk is of te lang duurt;
- het probleem zo ernstig is dat wachten niet redelijk is;
- het product na reparatie opnieuw kapot gaat;
- duidelijk is dat de verkoper het probleem niet oplost.
Bij alleen een klein foutje is volledige ontbinding niet mogelijk, maar kan een passend bedrag terug worden gevraagd. In uitzonderlijke gevallen mag de verkoper bij ontbinding een gebruiksvergoeding inhouden. Bij reparatie of vervanging mag de verkoper geen bijbetaling vragen.
Tweedehands en aanbiedingen
Ook voor producten in de uitverkoop geldt wettelijke garantie. Bij een tweedehands product gaat de wettelijke garantie over op de nieuwe eigenaar. Een kassabon is niet het enige bewijs van aankoop; een bankafschrift kan ook.
Voor vragen over uw eigen situatie kunt u via jouwrechtzoeker.nl een gecontroleerde professional vinden.
